PAYLAŞ

Bomba seslerini bastırabilir mi müzik? Ya da müzik bombaların açtığı derin izleri kapatabilir  mi… Her ne olursa olsun müziğin sesini biraz daha yükseltmekte fayda var . Bir şeye tutunarak  ve ondan güç alarak  kendimizi sağlıklı tutabilmek bireysel kalkınmanın ilk hareketi.

Seattle’dan çıkan Damien Jurado, 1997’den beri müzik yapan; bu yıl içinde 11. stüdyo albümüne imza atmış ve  pek çoklarına göre Dylan, Neil Young gibi isimlere yaklaştırılan bir halk müzisyeni. Müziği kompleksleri soyulmuş bir şeftali gibi. Öyle ki yılların içindeki devinimiyle   topraklarındaki Kızılderililerin izleri Jurado’nun sakinleştirici sentezini doğuruyor. Okyanusa doğru avaz avaz susuyormuş gibi sizi bir hamakta ılık rüzgarlara doğru sallıyor. Bunun için Jeremy Enigk’e teşekkür etmeliyiz; Jurado’yu bulduğu için.

Gelelim yeni albümü Visions of Us on the Land‘in kapak tasarımından tutun her  biri ayrı özenle yapılmış parçaların uyumlu tavrına. 2003’ten bu yana anlaştığı Secretly Canadian şirketinin bünyesinde, Richard Swift prodüktörlüğünde servis edilen albümün açılış parçası ” November 20” oldukça yüksek bir giriş yapıyor albüme. Ardından gelen keskin iniş çıkışlarıyla “Mellow Blue Polka Dot” çıkmaza sürüklüyor. Hint müziğine benzer melodisi ve Jurado için özel sayılabilecek sözleriyle albümün genel tavrını bozmuyor. Jordan Halland yönetmenliğinde klibi çekilen üçüncü parça “QACHINA” renklerini ve izini kaybetmiş insanlara güç verecek bir parça. Albümüm yumuşak geçimleri Prisms, On The Land Blues (hatta gitar riff’leri Dust in The Wind’i andırıyor), Orphans in The Key of E ve Kola. Sözlerinin taşıdığı anlamlar her bir parça için aynı özende. Kapak tasarımı ise şu sıra beni çok düşündüren ‘into the wild’ akımına gönderme yapar gibi. 17 parçalık bu yepisyeni albümü spotify üzerinden kolaylıkla dinleyebilir,  alışılmamış korkularımıza yenik düşmeden “…rağmen nefes alabiliriz.”

Öneriler: Mellow Blue Polka Dot , Orphans in The Key of E ve And Loraine

Nazlı DURAK